Bezoek

Mijn geweten stond voor de deur
de gordijnen waren dicht
zelfs mijn ogen
gesloten
ik hoorde haar zachtjes lopen
haar passen klonken door
onrustig
mijn schuilplaats leek te beven
keek mij hoopvol aan
maar ik wendde mijn ogen af
mijn naam mijn naam
haar woorden drongen door
diep tot in mijn innerste
vlammende pijn, eeuwige schuld
troosteloos tot in de dood
al was het maar heel even
mijn geweten stond voor de deur
de gordijnen waren licht
de gordijnen waren licht
maar ik kreeg ze niet open.

2017-07-05T15:40:38+00:00