De doodsteek in slow-motion

Hulpeloos kijk in in het niks
het gewitte plafond is gedoofd
slechts de straatlantaarn weet zijn licht met grote moeite
door een kleine kier in het gordijn te wurmen
ik zwijg
en voel de nachtelijke stilte om me heen
ik zou moeten slapen maar het kan niet
er lijkt een vloek op mijn woorden te rusten
ze vloeien uit mijn mond als messen
en snijden in je ziel
ik moet zwijgen
nee, ik moet je overtuigen
tonen dat ik oprecht ben
dat ik je geen pijn wil doen maar
ik vrees de herhaling
de vertraagde herhaling
de doodsteek in slow-motion.

2017-06-25T12:28:33+00:00